قلم از غم دلی بی تاب دارد

که این تصویر از خون قاب دارد

گلوی تشنه ی خون خدا را

لب تیغی دریغا آب دارد

یه صنوبر لب یک آب

قد کشیده قد آفتاب

روی پاهاش بوسه­ی موج

روی شونه­اش سر مهتاب

چند تا قمری هراسون

بودن از طوفان گریزون

توی قلبش خونه کردن

شد صنوبر جون پناشون

باد نامرد بی­امون بود

قمری­یا هم تشنشون بود

برای چیکه­ی آبی به صنوبر چشمشون بود

دید که برکه رفته تو خواب

شاخه­اش و زد به دل آب

چند تا قطره روی یک برگ

واسه قمری­های بی­تاب

یهو پیچید باد ولگرد

دور شاخه مثل یک درد

شاخه می­شکست و انگار

از تن افتاد دست یک مرد

همه شاخه­ها شدن خرد

قامتش هم تاب نیاورد

رو زمین شکست و طوفان

قمری­ها رو با خودش برد

گزارش دوازدهمین نشست کانون فیلم تاریخ

"حمید دهقان پور"، مدرس سینما، در دوازدهمین نشست کانون فیلم تاریخ گفت: فیلم داستان تولد مسیح (ع) در دوره­ای که عمده فرهنگ­ها دچار فقر دانش بودند، تصویری از مردمان عالم ایرانی به نمایش می‌گذارد.

این کارشناس سینما ادامه داد: فیلم داستان تولد مسیح (ع)، در بطن روایت خود، سه شخصیت از دانشمندان ایرانی را نشان می­دهد که از نکات مثبت این فیلم به شمار می­رود.

وی ادامه داد: فیلمسازان مختلفی درباره حضرت عیسی (ع) فیلم ساخته اند. برخی زندگی وی را از جنبه زمینی و به عنوان یک انسان بررسی کرده و برخی نیز وی را فردی از عالم الهی برشمرده­اند. در واقع فیلم­های مختلفی بر اساس اناجیل چهارگانه در مورد این پیامبر ساخته شده است.

دهقان پور در بخش دیگری از صحبت­های خود اظهار داشت: داستان زندگی پیامبران، همواره برای سینما از جذابیت برخوردار بوده است و برخی از فیلم های مربوط به آن­ها با استقبال خوبی از سوی مخاطبان رو به­رو شده است. اما باید توجه داشت که در دهه 90، توجه به معنویت و زندگی پیامبران بیش از گذشته شده است.

"سیمون سیمونیان"، کارشناس سینما، نیز در این نشست گفت: کارگردان فیلم داستان تولد مسیح (ع) در تمام رشته­های سینمایی اعم از دستیار کارگردان، مدیر تولید، کارگردان و تهیه کننده فعالیت کرده است. فیلم قبلی وی به نام "سیزده" اثری بسیار موفق بود که مشکلات جوانان را نمایش داد.

سیمون ادامه داد: این فیلم، روایتی خطی، ساده و وفادار به انجیل دارد و داستانی را روایت می­کند که برای همه قابل فهم است و کمتر در آن استعاره و ایجاز به کار گرفته شده، در واقع داستان تولد مسیح (ع) را می­توان به مانند کتاب درسی دانست، چون مخاطب عام به ویژه نوجوانان را هدف گرفته و از کاربرد خشونت جلوگیری کرده است. نمونه­های خیلی خوبی درباره حضرت مسیح ساخته شده که مصائب مسیح از این گونه است و شاید این فیلم، در ادامه موفقیت فیلم "مل گیبسن" ساخته شده است و برخی از بازیگران این فیلم نقش­های خود را به خوبی ایفا کرده­اند.

عاشورا هنوز نگذشته است و كاروان كربلا هنوز در راه است و اگر تو را هوس كرب و بلاست، بسم‌الله.

شهید سیدمرتضی آوینی

نویسنده و کارگردان: نغمه رفیعا

مدیر تصویربرداری: علی اللهیاری

مجری طرح: محسن صرافی

صدابردار: شهرام یوسف­نیا

گریم: اعظم رحمانی

موسیقی: علیرضا شیبانی

عبدالله اسفند‌ياري، مدير حوزه سینمای معناگراي بنياد سينمايي فارابي گفت: بيش از ۱۰۰ فيلم توسط اين حوزه براي حضور در بخش معناگراي جشنواره(در جست‌وجوي حقيقت) بررسي و گزيده آنها به مديريت جشنواره پيشنهاد شده است.

وي افزود: در بررسي‌هاي خود سعي كرديم تا حد امكان تلاش‌هاي صورت گرفته در حوزه‌هاي جغرافيايي مختلف در بخش سينماي معناگرا را بررسي و امكان نمايش آنها را فراهم كنيم تا اين بخش آينه‌اي براي انعكاس آثار ساخته شده در سطح منطقه و جهان با رويكرد جست و جوي معنا و حقيقت باشد.

وي ادامه داد: اميدوارم آثار اين بخش از جشنواره تنوع و تكثر ديدگاه‌ها و انديشه‌ها و فرهنگ‌هاي مختلف را در حوزه معنا نمايش دهد.

اسفند‌ياري با اشاره به اينكه در بررسي‌هاي خود به سينماي هاليوود محدود نشده‌ايم، افزود: برخي از آثار هاليوودي با رويكرد به معنا، متاسفانه سعي دارند از طريق نمايش زرق و برق‌هاي كاذب و جلوه‌هاي ويژه و يا به عبارتي ديگر شعبده‌بازي، مخاطبان را تحت تاثير قرار دهند و معمولا به محتوا كمتر اهميت مي‌دهند. به همين دليل سعي شد تا با يك بررسي همه‌جانبه، فيلمسازان ديگري را كه به محتواي آثار خود توجه كرده‌اند و از تبليغات وسيع هاليوود برخوردار نيستند، شناسايي و زمينه حضور آثار آنها را در جشنواره فيلم فجر فراهم كنيم، ضمن اينكه برخي از آثار شناسايي شده در اين بخش، شايد به جز نمايش جشنواره فيلم فجر، نمايش ديگري براي مخاطبان نداشته باشند و فرصت تماشاي آنها ديگر فراهم نشود و بديهي است، تمامي اين آثار به تدريج در كانون فيلم معناگرا به نمايش در خواهد آمد.

اسفند‌ياري به بخش بزرگداشت اينگمار برگمان در جشنواره فيلم فجر اشاره كرد و ادامه داد: اين كارگردان فقيد را كه در سال جاري درگذشت، مي‌توان از نمونه‌هاي مطرح هنرمندان معناگرا دانست كه تماشاي مجموعه‌اي از آثار وي بر روي پرده سينما تنها در جشنواره فيلم فجر محقق شده است.

وي آمار فيلم‌هاي معناگراي توليد شده در كشور را مناسب ارزيابي كرد و ادامه داد: با اين شرايط مي‌‌توان منتظر رقابت مناسبي بين آثار معناگراي سينماي ايران و جهان در جشنواره فيلم فجر باشيم، ضمن اينكه نمايش آثار معناگراي كشورهاي مختلف مي‌تواند ما را به شناخت الگوهاي متنوعي از اين حوزه راهنمايي كند الگوهایي كه مي‌تواند در بخش توليدات سينماي ايران به عنوان يك تجربه مورد توجه قرار گيرد.

فيلم «داستان تولد حضرت عيسی (ع)» ساخته كاترين هاردویک در دوازدهمين نشست كانون فيلم تاريخ، روز جمعه چهاردهم دی ماه سال جاری ساعت ۱۰ صبح در سينما فرهنگ به نمايش درمی‌آيد.

در جلسه نقد و بررسی اين فيلم، سيمون سمونيان، منتقد سينما و حميد دهقان پور، مدرس سينما حضور دارند.

فيلم داستان تولد حضرت عيسی محصول سال 2006 آمريكا، وقايع مربوط به تولد اين پيامبر بزرگ را به تصوير می‌كشد كه همزمان با كريسمس به نمايش در می‌آيد.

در اين فيلم، بازيگرانی چون: كيشا كاسپل هوگز، اسكار ايساک، هيان عباس و شون توب نقش آفرينی می‌كنند.

گزارش پنجاه و هشتمین نشست کانون فیلم معناگرا

«منوچهر اكبرلو» يكي از ويژگي‌هاي فيلم «جزيره» را پرداختن به مفهوم «رستگاري» دانست و گفت: رستگاري هيچ‌گاه نمي‌تواند به صورت صرف، باطني و دروني باشد. در واقع شخصيت آناتولي در اين فيلم، در عين‌حال كه تك افتاده است، به صورت ناخودآگاه در ارتباط با ديگران به رستگاري مي‌رسد.

«حسين معززي‌نيا»، منتقد سينما، در پنجاه‌وهشتمين نشست كانون فيلم معناگرا گفت: فيلم «جزيره» ادامه دهنده سبك خاص فيلمسازان روسي است. در واقع بعد از آيزنشتاين، جنبش بعدي سينماي شوروي سابق با رويكرد رئاليزم سوسياليستي به سمت سينمايي با آرامش بيشتر سوق يافت و در نهايت تركيب اين نگاه با عصاره گذشته و فرهنگ روسيه را در آثار تاركوفسكي مي‌بينيم.

اين منتقد ادامه داد: در دو دهه اخير، آنچه در سينماي روسيه اتفاق افتاد، گسترش اين سبك بصري است. يعني با سينمايي با ريتم آرام رو‌به‌رو هستيم كه به صورت نمونه در فيلم جزيره مي‌توان تلفيق حضور انسان در طبعيت و سختي‌هاي ناشي از اين زندگي را ديد.

وي ادامه داد: فيلم از منظر نشانه‌شناسي، جنبه‌اي از رهبانيت مسيحي كه به نوعي وابسته به رنج و سختي است را نمايش مي‌دهد، يكي از ويژگي‌هاي شاخۀ ارتودوكس كه در روسيه ريشه دارد. اشاره‌اي كه به جنايت و مكافات شد اشاره درستي است، تجلي اين نوع رنج‌خواهي و گرايش به مسيحيت در برخي از آثار داستايوفسكي مشهود است. اين نوع رنج كشيدن عاملي است براي تزكيه نفس كه به نوعي آن را مي‌توان الگوي آثار معناگرا دانست.

معززي‌نيا در ادامه خاطرنشان كرد: ايده اوليه فيلم جالب است، يعني ترس از مرگ باعث گناه شخصيت محوري مي‌شود. در واقع، در سكانس اول فيلم، ترس شخصيت محوري، باعث شده تا وي عقل خود را از دست دهد و بر روي دوستش اسلحه بكشد و سلوك اصلي اين كشيش نيز در همين راستا است. يعني به نقطه‌اي مي‌رسد كه خود به استقبال مرگ مي‌رود و اعلام مي‌‌كند كه از مرگ نمي‌ترسد و هراسش از رويارويي با خداست.

وي تقابل آناتولي به عنوان يك پدر روحاني كمي مجنون و نامتعارف با دو كشيش مبادي آداب را از ديگر نكات قابل بررسي اين فيلم دانست و افزود: جزيره نشان مي‌دهد، آناتولي در پيمودن راه كمال از آن‌ها موفق‌تر است.

منوچهر اكبرلو ديگر كارشناس حاضر در نشست ادامه داد: نكته قابل تأمل در مورد اين فيلم، پرسش درباره چيستي سينماي ديني است و اين سؤال كه آيا فيلم ديني اثري است كه دغدغه‌هاي كلان انسان از جمله رابطه وي با خدا، مرگ و هستي را بيان می­کند؟ در پاسخ به اين سؤال، اگر همه آثار سينمايي را مرور كنيم، مي‌بينم كه در اين آثار دغدغه‌هاي انساني مرور مي‌شود، دغدغه‌هایی كه به صورت مشخص، موضع يك دين و يا كتاب آسماني را بيان نمي‌كند.

اين كارشناس اضافه كرد: سؤال ديگر اين است كه در چه بخش‌هاي از زندگي بشر مي‌توان نقش دين را حذف كرد؟ نمي‌خواهم به اين نكته اشاره كنم كه از نگاه من همه فيلم‌هاي ديني هستند بلكه تنها در اين بخش مي‌خواهم طرح پرسش كنم، اما فراموش نكنيم در غرب به اين مسائل فكر شده و حتي رشته‌هايي تخصصي به وجود آمده است كه مي‌خواهند پاسخ دهند كه آيا سينما مي‌‌تواند به يك آيين ديني قرن بيستم تبديل شود؟ آيا سينما مي‌تواند مكاني براي تجربه‌هاي ديني بشر شود؟ در كنار وجوه سرگرم كننده سينما، مي‌توان به اين وجوه نيز پرداخت. فيلم جزيره به صورت مستقيم به بيان ايدئولوژي خود مي‌پردازد و گاه دچار شعار مي‌شود البته آثاري نيز وجود دارند كه پيام ديني خود را در لفافه و به صورت غير مستقيم اشاعه مي‌دهند.

اكبرلو اظهار داشت: مفهوم ديگري كه فيلم مطرح مي‌كند، رستگاري است، رستگاري هيچ‌گاه نمي‌تواند به صورت صرف، باطني و دروني باشد. در واقع شخصيت آناتولي در عين حالي كه تك افتاده است، به صورت ناخودآگاه در ارتباط با ديگران به رستگاري مي‌رسد و راه رستگاري خود را منفك از ديگران نمي‌داند.

وحيد اسلامي منتقد سينما نيز در پايان این نشست گفت: فيلم جزيره را مي‌توان به نوعي جنايت ناخواسته و مكافات خود خواسته دانست، جزيره اثري معناگرا است كه مقابله يك شخصيت با نفس خويش را به تصوير مي‌كشد. فيلم، مفاهيمي چون رستگاري، مرگ و حتي روبه‌رو شدن با خداوند را نمايش مي‌دهد. نمايشي از بطن مسيحيت كه به نوعي رنج‌هاي پالاينده‌اي را نشان مي‌دهد كه در فرهنگ مسيحي، نماد حركت به سوي كمال است.