
فیلم «جعبه موسیقی» ساخته فرزاد موتمن در هفتاد و پنجمین نشست کانون فیلم معناگرا، روز جمعه یکم آذرماه سال جاری در سالن شماره دو سینما فرهنگ به نمایش درمیآید.
جلسه پرسش و پاسخ این نشست پس از نمایش فیلم با حضور فرزاد مؤتمن(کارگردان)، مسعود احمدیان(فیلمنامه نویس)، محمد خزایی(تهیهکننده)، رامبد جوان، شاهرخ فروتنیان، ارسلان قاسمی و نگار جواهریان(بازیگران فیلم) برگزار میشود.
جعبه موسیقی پیشتر در مجامع بینالمللی از جمله جشنواره بینالمللی فیلم کودک و نوجوان مادرید حضور داشته و جوایز متعددی نیز از جمله جایزه بینالمذاهب جشنواره فیلم فجر و جایزه ویژه هیات داوران جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان همدان را به خود اختصاص داده است.
این فیلم داستان پسر بچهای است که با فرشته مرگ آشنا میشود و تلاش میکند به واسطه این آشنایی، پدربزرگش را که در حال مرگ است، نجات دهد و...
مؤتمن آثاری چون هفت پرده، شبهای روشن، باجخور و صداها را در پرونده کاری دارد.
نمایش فیلم از ساعت ۱۰ صبح در سینما فرهنگ آغاز و پس از آن نشست نقد و بررسی برگزار میشود.

من در مخالفت منتقدان با «دعوت»، به آنها حق میدهم. شاید من از یكسری انتقادات دلخور باشم، اما بازهم این دلخوری زیبا است و البته معنایش این نیست كه دستورالعمل آن برای من باشد. من واقعا به حرمت قلم احترام میگذارم و دلم میسوزد برای كسانی كه مغلوب نفسانیت میشوند و خودشان را كور میكنند و نمیبینند كه مخاطب چه برخوردی با فیلمهای من دارد. من نمیگویم كه فیلمی بدون ایراد ساختهام اما آیا «دعوت» ذهن را درگیر می كند یا نه؟ پس به این دیگری احترام بگذار. ولی من اصلا راهم را عوض نخواهم كرد و به كوری چشم برخی منتقدین كور، همین راه را ادامه خواهم داد و باز هم از این سینما حرف خواهم زد و بازهم از این جنس فیلمها خواهم ساخت.
گزارش هفتاد و چهارمین نشست
دکتر اسماعیل بنی اردلان مدرس سینما در هفتاد و چهارمین نشست کانون فیلم معناگرا گفت: سینمای استعلایی به زبان ساده، توجه به واقعیت ها و شناخت زوایای پنهان این واقعیات است در واقع در این سینما آنچه نادیده است تصویر می شود.
این استاد دانشگاه بعد از نمایش فیلم "یک محکوم به مرگ گریخت" ساخته روبر برسون، گفت : اگر چه فیلم های برسون با استقبال مناسبی از سوی مخاطبان رو به رو نشد ولی هنوز هم در فرانسه برسون فیلمساز مهمی است و او را در مباحث معنوی، در صدر قرار می دهند. برسون شخصیتی منزوی و گوشه گیر و تا حدودی متعصب در مذهب بود.
وی تصریح کرد: برسون تحولی در سینمای جهان چه در فرم و چه در محتوا ایجاد کرد. در واقع نشان داد که چگونه می توان در یک واقعه ساده و زندگی معمولی حضور مسیح و معنویت را نشان داد و مثال این روایت را در این فیلم و حتی فیلم ناگهان بالتازار می توان دید.
بنی اردلان با اشاره به اینکه سینمای برسون در ادامه سبک استعلایی (که زیر مجموعه سینمای معناگرا محسوب می شود) نامیده شد، ادامه داد: در این سینما مسیح و باورهای خداشناسی در زندگی ساده ما حضور دارند و از منظر فرم این سینما با قصه میانه ای ندارد و به دنبال یک درام به معنای مصطلح خود نیست. در واقع این سینما از روزمره می آید و حضور خداوند را در مسائل ساده می توان حس کرد.
دکتر بنی اردلان زندان را یکی از مولفه های تکرار شونده سینمای برسون معرفی کرد و اظهار داشت: شخصیت های آثار این فیلمساز به صورت نمادین در زندان به سر می برند و تنها راه رهایی از این زندان کمک خداوند است و در این بخش مساله فیض اللهی مطرح می شود و کمکی که به رستگاری ما منجر خواهد شد. در فیلم یک محکوم به مرگ گریخت فیض اللهی در قالب یک شخصیت مطرح می شود، یک زندانی که به "فونتین" در راه فرار از زندان کمک می کند.
سعید مستغاثی، رییس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی نیز در این نشست یادآور شد: برسون سینمای خود را در سال های اوج فیلم های دراماتیک و به اصطلاح دینی هالیوود مطرح کرد سال هایی که فیلم هایی مثل بن هور، خرفه و ده فرمان ساخته شد ولی به زعم بسیاری از منتقدان، این آثار دینی نبودند بلکه بیشتر جنبه تاریخی داشتند. در واقع در آن سال ها هالیوود سیطره خود را بر سینمای جهان آغاز کرده بود و بسیاری از سینماگران مطرح از جمله "فریتس لانگ" و "رنوار" جذب هالیوود شده بودند اما برسون در این دوران آثار خود را می سازد و سینمای جهان را تحت تاثیر قرار می دهد.
وی تصریح کرد: اگر چه فیلم های اولیه برسون چندان در راستای سبک این فیلمساز ساخته نشده اند ولی از فیلم "یک محکوم به مرگ گریخت" این فیلمساز به نوعی سینمای تاثیرگذار خود را بنا می کند سینمایی که ابعاد مختلف آن در کتاب یادداشتی درباره سینماتوگراف برسون تشریح شده است.
مستغاثی استفاده از زوایای دوربین، فضاهای خالی و تاکید بر تقدیرگرایی را از جمله مولفه های سینمای برسون معرفی کرد و ادامه داد: برای مثال در فیلم یک محکوم به مرگ گریخت حتی عنوان این فیلم بر تقدیرگرایی اشاره می کند و این نام هرگونه تعلیق را از بین می برد یعنی ما با فیلمی رو به هستیم که سرنوشت شخصیت محوری آن را می بینیم.
وحید اسلامی منتقد سینما نیز در این نشست افزود: برسون امر قدسی را به پدیده ای عینی تبدیل می کند او با حذف درام و تعلیق از دل روزمره، مفاهیم معناگرای خود را به مخاطب القا می کند. این فیلمساز بعد از تجربیات اولیه خود سبکی را بنا می نهد که بسیاری از سینماگران را تحت تاثیر قرار می دهد.
فیلم «یک محکوم به مرگ گریخت» ساخته روبر برسون در هفتاد و چهارمین نشست کانون فیلم معناگرا، روز جمعه هفدهم آبانماه سال جاری در سالن شماره دو سینما فرهنگ به نمایش درمیآید.
جلسه پرسش و پاسخ این نشست پس از نمایش فیلم با حضور "سعید مستغاثی" و یکی دیگر از منتقدان سینما برگزار می شود.
این فیلم داستان یک زندانی را به تصویر میکشد که از طریق ایمان، به رهایی و رستگاری میرسد.
روبر برسون از مطرح ترین فیلمسازان جهان به شمار میرود که آثار وی اگر چه به صورت عمده در نمایش عمومی موفق نبودهاند اما از مفاهیم عمیق انسانی برخوردارند، مفاهیمی که به مرور باعث شناخت این آثار میشود.
این فیلمساز فرانسوی آثار برجستهای چون خاطرات کشیش روستا، موشت، شاید شیطان، پول، جیب بر و خانمهای جنگل بولونی را در پرونده کاری دارد.
نمایش فیلم از ساعت ۱۰ صبح در سینما فرهنگ آغاز و پس از آن نشست نقد و بررسی برگزار میشود.
A Man Escaped
Directed by: Robert Bresson
Produced by: Alain Poiré / Jean Thuillier
Written by: Robert Bresson
Starring: François Leterrier / Charles Le Clainche / Maurice Beerblock / Roland Monod
Release date: August 26, 1957
Running time: 99 min
Language: French

فیلم بلند تلویزیونی «درس عاشقانه» به کارگردانی جواد عابدی هم اکنون در استودیو همای تصویر تدوین میشود.
تصویربرداری این فیلم که بازیگرانی چون جواد عابدی، مینا نوروزی، تورج نصر، رامش صفایی، مرتضی کاظمی، الناز بهمنزاده، علی عابدی، حسن فلاح، ملیکا ناظری و پارسا منانی در آن نقش آفرینی میکنند، با تصویربرداری سکانسِ خواستگاری و با حضور همه بازیگران اصلی فیلم، روز چهارشنبه اول آبان ماه در تهران و در منطقه شهرک غرب به پایان رسید.
این فیلم با مضمونی اجتماعی به موضوع ازدواج و مشکلات پیرامونِ این امر میپردازد.
"درس عاشقانه" داستان پسری را به تصویر می کشد که بر اثر یک اتفاق ساده عاشق دختر همسایه میشود اما خانواده دختر بنا به دلایلی موافق این ازدواج نیستند. پسر خود را به آب و آتش میزند تا به آرزویش برسد و ...
تصویربرداری این فیلم از دوم مهر ماه آغاز شده بود.
عوامل این فیلم عبارتند از:
نویسنده و کارگردان: جواد عابدی
مدیر تصویربرداری: مجید طرقی
دستیار اول کارگردان و برنامهریز: ذبیح الله صمدی
مدیر تولید: محسن صرافی
تدوین: علی صادقی
صدابردار: امیر حاتمی/ جاوید خوشدل
طراح گریم: شیرین بابایی
عکاس: سمیرا بختیاری
دستیار دوم کارگردان: نسرین مسلمی نیا
منشی صحنه: مهناز صادقی خباز
اجرای گریم: مرتضی کهزادی
دستیار گریم: آتوسا منصور
دستیار تصویر: علی کاسهساز/ محمدرضا نوری/ رضا کاکایی
گروه صحنه و لباس: مهروکان سرکسیان/ شهروزه دهقانی/ میثم سلیمانی
دستیاران تولید: پژمان طوسیپور/ محمد پارسی
تدارکات: علیرضا نیازی/ محمدرضا حقگو
دستیار صدا: علی فرجالله زاده
سینه موبیل: عبدالله پوراعتقاد
ترابری: مهدی صادقزاده/ هوشنگ حاجوی/ مجید فشمی
فیلمرو: حمید کشاورز
دیگر بازیگران: مژده ناظری، مهدیار مرواریدفروش، صدف نیکو رفتار، فرشته حسین پور، حامد یامی، مصطفی سمیعی، فرهاد گزف، مجید پارسی و مرضیه افشار
گزارش هفتاد و سومین نشست

"علیرضا امینی" کارگردان فیلم استشهادی برای خدا در هفتاد و سومین نشست کانون فیلم معناگرا گفت: نماد نباید به صورت الحاقی به فیلم متصل باشد و به گونهای تصنعی و شعاری درآید، بلکه نماد وقتی زیبا و ارزشمند است که جزو داستان فیلم باشد.
این کارگردان تصریح کرد: زمستان بستر مناسبی برای ارائه مفاهیم این فیلم بود البته عمده فیلمهای من در فصل زمستان می گذرد و در همه این آثار برف دیده می شود.
این کارگردان اظهار داشت: طرح این فیلم سال 78 نوشته شد و قرار بود قبل از نامههای باد، این فیلم را بسازم و حدود هفت سالی گذشت که ما توانستیم تهیه کننده بیابیم. در واقع آقای حاجی میری به ما اعتماد کردند و این فیلم را ساختیم.
وی ادامه داد: در سکانس پایانی من خود را به جای آقای جمشید هاشمپور، بازیگر فیلم قرار دادم و حس کردم که مهم باز کردنِ درب کلبه نیست بلکه تلاش این شخصیت برای رسیدن در اولویت قرا ر دارد و حتی احساس کردم که این کلبه در حقیقت می تواند خودِ نرگس، شخصیت زن داستان باشد.

محمدرضا سکوت فیلمبردار این فیلم گفت: کیفیت تصاویر چه در برف و چه در صحنههای داخلی قابل قبول است. کار کردن در سرمای زیر صفر درجه با وسایلی که قاعدتا تحت تاثیر سرما قرار میگیرند مشکل بود در صحنه های کولاک ما مجبور بودیم دوربین را گرم کنیم. موتور دوربین ما یخ می زد و ما ناچار بودیم گروه را به داخل یک پناهگاه ببریم تا دوربین مجددا راهاندازی شود.

سعید حاجی میری تهیه کننده این فیلم نیز در ادامه اظهار داشت: ما در این فیلم با همدلی و همفکری کار میکردیم و حاصل کار موفقیتآمیز است که امیدوارم مطلوب نظر مخاطبان باشد.

در هفتاد و سومین نشست کانون فیلم معناگرا که با استقبال مخاطبان رو به رو شد علاوه بر امینی، سکوت و حاجی میری، محسن طنابنده و الناز مستوفی از بازیگران فیلم نیز حضور داشتند.

مجید مجیدی، کارگردان فیلم آواز گنجشکها گفت: سینمایی که امروز تحت عنوان سینمای معناگرا ارائه میشود، سم مهلکی است که بهخورد مخاطب داده میشود. معتقدم اصل این سینما درست، اما راهکارها غلط بوده است.
این کارگردان سینمای ایران تصویر ارائه شده از سینمای معناگرا را تصویری غلط و خطرناک دانست و گفت: آفتی با عنوان سینمای دینی دامنگیر سینما شده و متأسفانه به تلویزیون هم راه پیدا کرده است.
مجیدی ادامه داد: برداشتی که از سینمای دینی میشود این است که در این نوع سینما شاهد فرشته، عزرائیل یا معجزه باشیم، مسائل عجیب و غریبی که حتماً باید ماورایی باشد در حالی که دین در زندگی کاملاً جاری و ساری است.
کارگردان فیلم رنگخدا گفت: ساخت چنین فیلمهایی توسط فیلمسازان جوان و تحت عنوان سینمای معناگرا را ناشی از تصورات غلط دانست و خاطرنشان کرد: پیامبران الهی معجزات زیادی داشتند اما معجزه پیامبر ما قرآن است، او نه کوری را شفا میدهد نه مردهای را زنده میکند و نه دست به معجزه دیگری میزند، معجزه او کتابی است که آن را برای همه بشریت از آغاز خلقت تا انتهای آن آورده است.
مجیدی با بیان اینکه همه آموزههای فردی و اجتماعی در قرآن وجود دارد، گفت: چیزی در قرآن وجود دارد که به انسان بسیار نزدیک است و ارتباطی عاطفی با او برقرار میکند، همچنانکه بارها در قرآن انفاق و دستگیری از دیگران به عنوان یکی از مبانی اصلی دین ما توصیه شده است، چرا این انفاق در فیلمهای ما نشان داده نمیشود.
کارگردان بید مجنون با انتقاد از سریالهای تلوزیونی خصوصا سریالهای معناگرا، برخی از موضوعات طرح شده در این سریالها را خرافه دانست و گفت: محبت کردن جوهره اصلی دین اسلام بهشمار میرود اما این روزها با عنوان موضوعات اجتماعی، بداخلاقیترین موضوعات را نمایش میدهند، آثاری که در آن آثار خشونت فراوان است.